Να ‘μαι και πάλι …
Ξέρω χάθηκα για λίγο αλλά δεν απαλλαχτήκατε οριστικά από εμένα.
Σαν την Ελλάδα και εγώ, για λίγο καιρό ξαποσταίνω και ξανά προς την δόξα τραβώ, και αφού ξαπόστασα λοιπόν και πέρασε κάπως η περίοδος γκαντεμιάς που με δέρνει είμαι ξανά πάλι κοντά σας.
Και πως γίνεται και συμβαίνει ρε πούστη μου όλα τα στραβά και τα σκατά να πέφτουν όλα μαζί δεν μπορώ να καταλάβω;
Καλά λένε ότι
…ενός κακού μύρια έπονται.
Αυτό σκεφτόμουν και χάζευα το ηλιοβασίλεμα από την παραλία της Θεσσαλονίκης προσπαθώντας να σβήσω τις σκέψεις μου στα υπέροχα χρώματα που δημιουργούσε ο ήλιος σε συνδυασμό με τα σύννεφα, καθρεφτίζοντας όλο αυτόν τον καμβά στην θάλασσα έχοντας σαν καβαλέτο τον Όλυμπο

Και όπως ήμουν βυθισμένος στις σκέψεις μου και στην μαγεία του ηλιοβασιλέματος διαπίστωσα ότι έγινε αυτό που φοβόμουν τελικά\, με αφήσαν όλοι και μείνανε μόνοι τους….!!!!
Δεν πειράζει όμως
….. ουδέν κακόν αμιγές καλού… μιας και πιάσαμε τις παροιμίες.
Θα το αντέξουμε και αυτό. Σε όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε….. που λέει και ο ποιητής.
Τότε μου ήρθε και η μεγάλη ιδέα….
Αφού, λέω, γούσταρα με το ηλιοβασίλεμα δεν την κάνω Όλυμπο, στο «καπάκι», να δω και την ανατολή…;!!!!!
Χωρίς να το σκεφτώ και πολύ πήρα τηλέφωνο έναν φίλο που είναι ειδικός με τα βουνά του είπα την περίπτωση μου και αμέσως μου πρότεινε ένα πολύ ξεχωριστό μέρος και διαδρομή που είναι ότι πρέπει για περισυλλογή και αντρική κουβέντα.
Έτσι λοιπόν και με 2 ώρες μονό ύπνο, ξεκινήσαμε και να ‘μαι στον Όλυμπο να χαζεύω τα χρώματα από εντελώς άλλη οπτική γωνία.

Και πιστέψτε με, έπιασε…!!!
Όλα τα παίρνει το βουνό, ακόμα και το κρύωμα που είχα πήρε…!!!
Το μονοπάτι ήταν δύσβατο, αλλά ότι πρέπει για την περίπτωση μου όπως μου είπε ο φίλος. Ο άνθρωπος όταν φτάνει στα όρια του τότε μπορεί και διαλογίζεται. Τότε μπορεί να καταλάβει και να εκτιμήσει καταστάσεις.
Μου έταξε όμως δικαίωση με αυτό που θα έβλεπα στη κορυφή και είχε δίκιο.
Πρόκειται για ένα καλυβάκι στην κορυφή λιβαδάκι, που ονομάζεται έτσι λόγω ενός μικρού οροπεδίου που περιβάλει το καλύβι. Εν ολίγης φαίνεται σαν ένα λιβάδι που ξεπροβάλει ανάμεσα από τις κορυφές
Θα περνούσαμε τζάμι. Τσιπούρα, μεζέδες, μπόλικη φωτιά και κυρίως μακριά από όλους και ιδίως από γυναίκες.
Αλλά αν είσαι γκαντέμης είσαι και θα σας πω στη συνέχεια γιατί.
Προς το παρών απολάμβανα τις ομορφιές του βουνού που ήδη έκαναν το μυαλό μου να ξεφύγει τελείως.
Χρώματα, μυρωδιές, σύννεφα, ήλιος εναλλάσσονταν συνεχώς προσφέροντας ένα μοναδικό πάρτη στης αισθήσεις μου.
Ξέχασα τα πάντα, ούτε η κούραση με πείραζε ούτε η αϋπνία.


Μετά λοιπόν από 4 και κάτι ώρες φτάσαμε επιτέλους στον προορισμό μας.
Αφού πατήσαμε στο οροπέδιο ξεπρόβαλε σιγά σιγά και το καλύβι μπροστά μας, μέσα από την ομίχλη που επικρατούσε εκείνη την ώρα, η οποία βέβαια μέχρι να κάνουμε τα τελευταία 100 μέτρα εξαφανίστηκε!
Έτσι είναι το βουνό αυτές οι εναλλαγές δίνουν και παίρνουν στο λεπτό.
Τότε λοιπόν κάνουμε μία διαπίστωση. Δεν είμαστε μόνοι! Κάποιος είναι στο καλύβι. Κάποιος μας πρόλαβε!
Οκεϊ είπα…!!! θα βολευτούμε αρκεί να φτάνουν τα κρεβάτια γιατί έχει μόνο τέσσερα…
Αλλά είπαμε αν είσαι γκαντέμης… είσαι τελείωσε, δεν έχεις γιατρειά. Δεν βλέπεις τον Μητσοτάκη η γκαντεμιά του ούτε να πεθάνει τον αφήνει
Φτάνουμε λοιπόν στο καλύβι και μας περιμένει μια έκπληξη που δεν μπορούσα να την φανταστώ……
Στο καλύβι ήταν για διανυκτέρευση δυο ΓΥΝΑΙΚΕΣ……!!!!!!!!!
ΕΕΕΕ ΟΧΙ…..!!!!!!!
Και εδώ ρε πούστη μου…;;;;!!!!!
Πως βρεθήκαν μέσα σε αυτήν την ερημιά….!!! είναι δυνατόν…!!!!
Δεν φοβηθήκανε να έρθουν μόνες ως εδώ…;;;;;!!!!
Είμαι τόσο γκαντέμης….;;;;!!!!
ήθελα να σηκωθώ να φύγω. Τι να κάνω όμως το κατάπια.
Ευτυχώς όμως μετά το πρώτο σοκ, αμέσως σχεδόν βολευτήκαμε και τα πράγματα πήραν το δρόμο τους χωρίς πολλά πολλά
Αντίο αντρική κουβέντα και περισυλλογή.
Δεν πειράζει όμως… Περάσαμε καλά.
Είχε το χαβαλέ του.
Ολα τα άλλα τα κάναμε κανονικά
Φωτιά, μεζέδες, τσίπουρα και τα σχετικά…
Απλά η κουβέντα άλλαξε… Λέγαμε πάλι περί ανέμων και υδάτων
(Εδώ ο φίλος μου πήγε καμιά 200 μέτρα μακριά για να κατουρίσει επειδή ντρεπόταν τα κορίτσια……)
Σε έπιασα ρε κουφάλα…. Χαχαχαχαα!!!!!